عشق یک مساله ی ذاتی است . و هدف رفتن رفتن رفتن ...
این برای همه عادت شده است که پشت بند هر حماقتی که تبعات حیوانی دارد هی بگویند : مرور زمان مرور زمان ٫مرور زمان ...
اما هیچ مرور زمانی ویرانیهای انسانی را جبران نمی کند !!! انسان اگر خودش را فراموش کند آنوقت است که می تواند زمان را فراموش کند . و کسی چه می داند ٫ با این آدم نماهایی که من می بینم شاید هم بشود همه ی آینده را فراموش کرد ٫ یا مثلا ْ بخشی از گذشته ...
هر چه بر ما گذشت گذشت ٫ هر چقدر از وقت عزیز که در بی خبری طی شد دیگر طی شده است ٫ کاریش نمی شود کرد ٫ اما اینگونه هر آنچه بر حال ما رفت کافی است بس است ٫ باید کاری کرد باید رفت ...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم شهریور ۱۳۸۶ ساعت 19:13 توسط هادی راد ناصر
|